Laethanta saoire

Lá breá í dtús an Fhomhair, bhí laethanta saoire agam ón scoil.

Shocraigh mé dul go dtí an ostán agus chuaigh mé in éineacht le mo chlann. Is beag nach bhfuair mé bás nuair a chonaic mé an ostán; bhí sé ollmhór.

Go tobann, bhuail smaoineamh mé. Rith mé í dtreo an linn snámha. Bhí a lán daoine anseo is ansiúd. Thosaigh mé ag snámh agus bhí sé go hiontach.

Tar éis tamaill, chuaigh mé go dtí an bhíalann. Bhí ionadh an domhain orm mar bhí sé dubh le daoine. Bhain mé taitneamh as an bhia.

I mo thuairm, bhí an laethanta saoire go háilinn agus ní dheanfaidh mé dearmad ar an lá sin go deo na ndeor.

Ben o Dalaigh, rang 6

Category: Athchoimire, Gaeilge
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.