Lá breá í dtús an Fhomhair, bhí laethanta saoire agam ón scoil.

Shocraigh mé dul go dtí an ostán agus chuaigh mé in éineacht le mo chlann. Is beag nach bhfuair mé bás nuair a chonaic mé an ostán; bhí sé ollmhór.

Go tobann, bhuail smaoineamh mé. Rith mé í dtreo an linn snámha. Bhí a lán daoine anseo is ansiúd. Thosaigh mé ag snámh agus bhí sé go hiontach.

Tar éis tamaill, chuaigh mé go dtí an bhíalann. Bhí ionadh an domhain orm mar bhí sé dubh le daoine. Bhain mé taitneamh as an bhia.

I mo thuairm, bhí an laethanta saoire go háilinn agus ní dheanfaidh mé dearmad ar an lá sin go deo na ndeor.

Ben o Dalaigh, rang 6

Sean teach

Lá amháin i lar an Samhradh. Bhí lá saor agam ón scoil agus dhuisigh me go moch agus rith mé sios an staighre, dith mé mo shámh.

Chuaigh me go dtí teach mo chara. Ar an tslí go dti teach mo chara stop me sa siopa agus cheannigh me mo pancoga. Tar eis tammil, chonaic me seanteach, ar aghaidh liom dul isteach san seanteach. Chonaic me an fhuinneoig briste agus chuaigh me isteach. Nuair a bhi me istigh, bhi sé dubh dorcha. Chonaic me stairghe agus Chuaigh me suas, go tobann chuala mé nazi zombie ag dul i mo dtreo..Rith mé ar nos na gaoithe amach, is beag nach bhfuair mé bás agus Chuaigh me abhaile. Bhi imní ar mo mhamai mar bhi imní orm ar feadh tamaill.

Rinne mo mamai pancoga.  Chuaigh  me isteach agus nior me bhain mé tainteamh as an lá.

by,   Aoran Cremin,rang 5th

Lá amhain i dtús an leathanta saoire, d’eirigh mé go moch agus Chuaigh mé go dtí an siopa.

Ar an tslí go dti an siopa, thosaigh sé ag stealladh baistí. Bhí mé ag crith ar nós duilleoige sa ghoath. Chonaic mé carr ag dul i dtreo an bhus, ní fhaca an tiomanaí an charr agus bhuail an bhus an carr. Rith mé go dtí an charr agus duirt mé “an bhfuail tú ceart go leor” agus duirt sé” níl”. Bhí gach duine ag rith anseo is ansiud. Bhí  bean gortaithe go dóna agus chuaigh mé abhaile. Is beag nach bhfuair mé bas nuair a thit mé ar an dtalamh mar  bhí mé tuirseach traochta

An lá dar gcionn, thosaigh mé ag feachaint ar An Nuacht. Chonaic mé  an teilifís. Bhí athas an domhain orm. Duirt mo dhaidí, “tá an tadh orm”agus duirt mé, “tá mé cailiul .

I mo thuairim bhain mé taitneamh as an lá agus ní dheanfaidh mé dearmad ar an lá sin go deor na ndoer

writtenby,Padraig o Suilleabhaín,rang cúig