An Timpiste

Lá amhain i dtús an leathanta saoire, d’eirigh mé go moch agus Chuaigh mé go dtí an siopa.

Ar an tslí go dti an siopa, thosaigh sé ag stealladh baistí. Bhí mé ag crith ar nós duilleoige sa ghoath. Chonaic mé carr ag dul i dtreo an bhus, ní fhaca an tiomanaí an charr agus bhuail an bhus an carr. Rith mé go dtí an charr agus duirt mé “an bhfuail tú ceart go leor” agus duirt sé” níl”. Bhí gach duine ag rith anseo is ansiud. Bhí  bean gortaithe go dóna agus chuaigh mé abhaile. Is beag nach bhfuair mé bas nuair a thit mé ar an dtalamh mar  bhí mé tuirseach traochta

An lá dar gcionn, thosaigh mé ag feachaint ar An Nuacht. Chonaic mé  an teilifís. Bhí athas an domhain orm. Duirt mo dhaidí, “tá an tadh orm”agus duirt mé, “tá mé cailiul .

I mo thuairim bhain mé taitneamh as an lá agus ní dheanfaidh mé dearmad ar an lá sin go deor na ndoer

writtenby,Padraig o Suilleabhaín,rang cúig

Category: Athchoimire, Gaeilge
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.